Wouter van Hemert: "Zonder het SKT was ik zeker ingestort"

Problemen in een gezin raken niet alleen de ouders, maar juist ook de kinderen. Dat gebeurde in het gezin van Wouter van Hemert uit De Lier. Gelukkig kreeg hij hulp van het Sociaal Kernteam Westland (SKT). “Zonder hen was ik ingestort.”

Wouter van Hemert (28)  heeft wat je noemt 'een wiebelig leven' gehad. Geboren en opgegroeid in een Haagse 'probleemwijk' kwam hij in zijn tienertijd naar De Lier: “Een wereld van verschil.” Toch verliep het leven in het Westland niet zonder problemen. De relatie met zijn vriendin verliep moeizaam. “Ze worstelde met PTSS en andere psychische klachten. Dat had niet alleen zijn weerslag op mij, maar ook op onze kinderen. Dat uitte zich bij hen onder andere in een spraak- en taalstoornis waardoor ze achterstand opliepen.”

Ongeveer zes jaar geleden, Wouters oudste zoon was toen vier, waren de problemen bij zijn partner zo hoog opgelopen dat ze niet meer kon werken. “We vroegen een uitkering aan. Er volgende een gesprek met iemand van de gemeente, omdat zij nog onder de 21 was. Toen we uitlegden wat de situatie was verwees zij ons door naar het Sociaal Kernteam Westland.”

Zorgregisseur

“Vanuit het SKT kregen we een zorgregisseur toegewezen die met ons ging kijken welke hulpverlening er mogelijk was”, herinnert Wouter zich. “Wat wil je zelf, en wat is belangrijk voor de kinderen, dat waren de uitgangspunten. Samen maakten we vervolgens een plan van aanpak dat om de zes weken werd bijgewerkt en aangepast.”

Meer zelfvertrouwen

In het gezin van Wouter stonden twee zaken centraal: het regelen van hulp voor de psychische problemen van zijn partner bij de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ), en de aanpak van de taal- en spraakstoornis van zijn oudste zoon. “In de loop van de tijd hebben we op allerlei vlakken ondersteuning gekregen”, vertelt hij. “Zoals een programma om ons als ouders meer zelfvertrouwen in de opvoeding te geven en begeleiding bij de opvoeding van de kinderen. Voor onze oudste werd onder andere logopedie ingeschakeld, en met succes. Zijn taal ging echt enorm vooruit en daardoor kon hij uiteindelijk naar de gewone basisschool in plaats van het speciaal onderwijs.” Al die tijd had de zorgregisseur, die ook schoolcontactpersoon is, nauw contact met de school van de kinderen.

Na verloop van tijd ging het toch slechter met het gezin, ondanks de bemoeienis van het SKT en de hulp bij de GGZ. “Het werd zo onveilig dat ik, in overleg met het SKT, mijn baan moest opzeggen om thuis te zijn voor de kinderen.” Ook hier bood het SKT weer de hulp die zo belangrijk was: “Zij regelden alles rondom opvang op het kinderdagverblijf, de peuterspeelzaal en het traject naar de basisschool.”

Zelf regelen

Uiteindelijk gingen Wouter en zijn partner uit elkaar. Er volgde een moeilijke tijd met rechtszaken, waarbij de kinderen uiteindelijk aan hem werden toegewezen. Door wat hij van het SKT geleerd had kon Wouter zelf stappen ondernemen voor zijn jongste zoon, zoals het aanvragen van logopedie en een onderzoek voor het speciaal onderwijs. “Ik wist nu waar ik voor een aantal zaken kon aankloppen. Dat wist ik daarvoor niet.” Met zijn oudste zoon gaat het nu eigenlijk heel goed. Over de ontwikkeling van de jongste heeft hij nog wel zorgen, maar ook goede hoop: “Hij gaat vooruit, en als het zo doorgaat kan hij wellicht toch naar de gewone basisschool, net als zijn broer.”

 

Super dankbaar

Inmiddels is de hulpverlening aan het gezin van Wouter helemaal overgedragen aan een andere zorgorganisatie, maar Wouter is nog steeds 'super dankbaar' voor wat het SKT voor hem heeft betekend: “Ze hebben echt zoveel gedaan! Zonder hen was ik zeker ingestort. Zeker als het ging om de zorg voor de kinderen en hun veiligheid hebben ze mij geweldig bijgestaan en me veel dingen uit handen genomen. Ze wisten de wegen en kregen soms deuren open die ik zelf niet open had gekregen.” En dat ging allemaal op een prettige manier:

“Onze zorgregisseur kwam geregeld langs. De kinderen waren daar helemaal aan gewend. Het voelde alsof een vriend een bakkie komt doen en je komt helpen.” Dat betekent niet dat het altijd makkelijk of fijn is: “Goede controle is veilig, maar ook lastig. Maar ik ben blij dat het gebeurd is. Het SKT kan echt zoveel meer dan wat ik zelf had kunnen doen. Het was precies de steun in de rug die ik hard nodig had.”

Slikken

Naast de problemen van de kinderen en de relationele problemen kwam Wouter in de bijstand terecht.  Dat was even slikken: “Want je wilt werken. Dat ben je gewend.” Daar kwamen schulden bovenop. Voor zijn financiële problemen kwam hij in contact met een schuldhulpverlener van de gemeente. “Ik kreeg een woning met urgentie en een lening van de gemeente voor de inrichting. Ik heb er vier jaar over gedaan om die terug te betalen.” In deze zware periode kon hij bij de voedselbank terecht. Ook kwam hij in aanmerking voor verschillende gemeentelijke regelingen, speciaal bedoeld voor mensen met een laag inkomen. “Dat helpt je echt door moeilijke tijden heen en nu ben ik weer schuldenvrij.”